Muharrem Ayına Özel Sinezen ve Mersiye Şiirler / AĞACA

  • News Code : 478116
  • Source : Ehlibeyt (a.s) Haber Ajansı ABNA.İR
Brief

Bab el Hevaic Ey xoş-nigar-ı alem
Geldi mah-ı muherrem
Fesl-i eza'yı matem
Düşmez dilimden mecnun misali eşgin
Canlar feda o ismin
Oxlar değen o meşg'in
Ebelfez leyl-i leyla Ebelfez eşgi derya Ebelfez Yebne Zehra
Meni alar bir heyecan
Gözüm dolar ey ağacan
Adın olar gelbime can

Eser başımda hal-i heva'yı el gem
Canlar feda o perçem
Hem o sefalı herem
gopar gönlümde dalga dalga bir tufan
Damarımda coşar gan
Ey sevgili Ey canan
Eza tutaram kefenim gare köynek
Eşgim olup siyah renk
İftixarımdı ölmek

Feda olaram gül-i Ummul benine
Huseyn u Zeynebine
Kerbela mektebine
Ebelfez leyl-i leyla Ebelfez eşgi derya Ebelfez Yebne Zehra
Meni alar bir heyecan
Gözüm dolar ey ağacan
Yadın olar gelbime can

***

Men aşıg-i Hüseynem

Men aşıg-i hüseynem Heyderiyem heyderi
Ona lebbeyk demişem gal u beladan beri
Ateş yanar sinemde Hüseyn adı gelende
gelbim divane olar,ruhum durmaz bedende

Menim ezel şiarım dilde sebr-i gerarım
Mehriban gözel yârim gözde Fer'im hüseyndi
Feda olsun bu canım o susuz leblerine
Can içinde cananım hem-serverim hüseyndi

Men zillete eğilmem Ten'de serim hüseyndi
Özge sevgili bilmem nağmelerim hüseyndi
Axsa gözümde yaşım kesilse min-yol başım
Zalimlere eğilmem çün rehberim hüseyndi

Mektebim kerbeladır dersim eşg u beladır
Hüseyn yolunda ölmek mene zevk u sefadır
Fatime Heyder oğlu gözellerin gözeli
Ağam saflar yaranda seslenirdi Ya Eli
Sende denen Ya Eli Ya Ebelfez Ya Heyder
Bize hergün Aşura Kerb u beladı heryer

Zeynep esir olupdu o gün ganlı sahrada
gan gılıncı boğupdu Mina'yı kerbelada
Bugün virane şam'da mahzun galıp heremi
Dalgalanır üstünde ebelfezlin perçemi

Canlar feda zeynebe hüseyn-tek susuz leb'e
Ebelfezlin elemi şerefdir bu mektebe
Sende denen Ya Zeynep Ya Ebelfez Ya Heyder
Bize hergün Aşura Kerb u beladı heryer

***

NEVAİ

Ey herem gönlümün sevgili kabesi
Menem gülyüzünün deli divanesi
Şeminde yanaram pervaneler kimi
Divane olmayan ne bilsin derdimi
Eşgimin dermanı o gözel vechin'i
Seyredip diyerem ya mevla hüseyni
Hüseyni hüseyni kerbela hüseyni
Hüseyni hüseyni ya Zehra hüseyni

Ey gönül yurdunun şahı padişahı
Sensen bu mecnunun ümidi penahı
Ey safa mülkünün seyyidi mevlası
Sensen aşıkların ebedi leylası
Zeynebin figanı o gözel ismini
Zikredip diyerem ya Mevla hüseyni
Hüseyni hüseyni kerbela hüseyni
Hüseyni hüseyni ya Zehra hüseyni

Ey bela çölünün kimsesiz geribi
Vaveyla gününün kefensiz şehidi
İlahi Neva'sın yorgun sinelerde
Bitmeyen sevdasın mahzun gönüllerde
gelbimin irfanı o gözel eşgini
Xetmedip diyerem ya Mevla hüseyni
Hüseyni hüseyni kerbela hüseyni
Hüseyni hüseyni ya Zehra hüseyni

***

ANACAN YA ZEHRA

Yaralı kuş kimi çırpınır bu sinem
Sızlayan gelbimi yandırır bu elem
ganadı gırılan şeyda bülbül menem
Gülbağı odlanan ruhu betul menem
Düştüm ah-u zara çöl be çöl gezirem
Anacan yazehra gör nece geribem

Ebelfezlim de yox ne hale düşmüşem
Ay ve güneş battı alemde söndü şem
Meydan-ı eşg-i'den hüseynim gelmedi
Can üsde zeynebin bes niye ölmedi
Gözyaşı dinmeyen elemli zeynebem
Heç yüzü gülmeyen matemli zeynebem


Bir-yanda Seccad'ım bir-yanda getligah
Pare pare oldum yananda xeymegah
Bir-yanda rugeyye,hali yaman rubab
Tüketti ömrümü bin türlü ızdırab
Ne-yana baxdımsa bir acı manzara
Çatmadı ellerim şah-ı zulfigara

Zeynebem bu çölde ne-dağlar görmüşem
Bu çölde min-kere dirilib ölmüşem
Dağ-kimi devrilen gardaşlar görmüşem
Zulm-ile kesilen ne-başlar görmüşem
Gelmedi heraye ne Hamza Ne Heyder
Başıma atılan ne-daşlar görmüşem

Ey gözel çehresi emmen yucib hüseyn
gelbimin yaresi mezlum gerib hüseyn
Ruhumun kabesi eşgi vacib hüseyn
Derdimin çaresi sensen tabib hüseyn
Ey susuz bi-kefen,men de susuz leb'em
Yolunda can veren divane zeynebem

Ya zehra ya zehra anacan ya zehra
galmışam bu çölde perişan ya zehra

***

Hüseynim Vay

Nece menim üzüm gülsün gör ne ezalı zeynebem
gardaş hüseyn bacın ölsün sene vefalı zeynebem
gane dönüpdü üreğim,bu çölde yoxdu kömeğim
Bu feleğe men ne deyim dilde nevalı zeynebem

Derd elinden gocalmışam alemi eşge salmışam
Meni atıpdı hüseynim,tenha çöllerde galmışam
gedip hüseyn ay ebelfez imdada gel ay ebelfez
gözyaşımı kimse silmez çaresizem ay ebelfez

Felek meni yaman vurdu gülistanım xezan oldu
Güneş sönüp ay tutuldu dünya mene zindan oldu
Bacını sen de atıpsan nehr-i el-gemde yatıpsan
Alem hüseyne ağlıyır sen hüseyni ağladıpsan

Xeymelere od vurdular külü göğe savurdular
Çöle dağıldı ahular feryad salıp gorxurdular
Ceylan gözlü rugeyyemi yana yana axdarmışam
Ayağında dikenleri kirpiğimle çıxarmışam

Xeymelerde axşam çağı üreğimde hüseyn dağı
Yanan çadırlara gurdum şam-ı geriban otağı
Yetimlere penah oldum ağlaştılar men gahroldum
Sensiz gardaş toprağ olup esen yellere savruldum

Ehlibeyt Şairi Kerbelai Hüseyin Yalçın

ABNA.İR


پیام رهبر انقلاب به مسلمانان جهان به مناسبت حج 1441 / 2020
Şeyh Zakzaki
conference-abu-talib
Yüzyılın Anlaşmasına Hayır