Uluslararası Ehlibeyt (a.s) Haber Ajansı -ABNA- Fransa’da bir mahkeme, Gazze’deki soykırımı protesto eden İranlı akademisyen Mehdiye İsfendiyari’yi 4 yıl hapis cezasına çarptırdı ve ülkeye girişini kalıcı olarak yasakladı.
Karar, Avrupa’da düşünce ve ifade özgürlüğü konusundaki çifte standart tartışmalarını yeniden gündeme getirdi. Paris 8 Üniversitesi’nde Ortadoğu politikaları üzerine araştırmalar yürüten İsfendiyari, geçtiğimiz kasım ayında Fransız hükümetinin İsrail’e verdiği askeri ve diplomatik desteği sert ifadelerle eleştiren bir konuşma yapmıştı. Bu konuşmanın ardından İsfendiyari, “terör eylemleri bahanesiyle nefret söylemi üretmek” suçlamasıyla tutuklanarak özel gözaltı merkezine alınmıştı.
Mahkemenin kararı uluslararası çevrelerde tepkiyle karşılandı. İran Dışişleri Bakanlığı, yaptığı yazılı açıklamada “Fransa, akademik özgürlük maskesi altında Gazze’deki soykırıma karşı çıkan sesleri susturmaktadır” ifadelerini kullandı. Tahran ayrıca, Avrupa’nın insan hakları söylemini yalnızca seçici biçimde uyguladığına dikkat çekerek İsfendiyari’nin derhal serbest bırakılması çağrısında bulundu.
Fransız yetkililer, kararın “cumhuriyet güvenliği” gerekçesiyle alındığını belirtse de, hukuk çevreleri bu gerekçenin Paris yönetiminin İsrail politikalarını eleştiren akademisyenleri sindirmek için kullandığı sistematik bir mekanizmanın parçası olduğu görüşünde.
Uluslararası İnsan Hakları Gözlemevi ve çok sayıda akademik örgüt, İsfendiyari’nin mahkûmiyetini “düşüncenin kriminalize edilmesi” olarak niteledi. Londra, Berlin ve Roma’da çeşitli üniversitelerde yüzlerce öğrenci ve öğretim üyesi, bir dayanışma bildirisi yayınlayarak Fransa’nın akademik baskı politikalarına son vermesi gerektiğini vurguladı.
İsfendiyari’nin avukatları, temyiz başvurusunda bulunacaklarını duyurdu. Ancak mahkeme, temyiz sürecinde dahi İranlı akademisyenin Fransa topraklarına girişini kesin olarak yasakladığını bildirdi.
Analistler, bu gelişmenin Batı’nın Gazze politikalarına yönelik eleştirileri bastırma eğilimini pekiştirdiğini ve Fransa’nın “ifade özgürlüğü efsanesinin” giderek sembolik hale geldiğini belirtiyor.
Bu karar, Avrupa’da direniş odaklı entelektüel çevrelere karşı yürütülen sessiz baskının yeni bir örneği olarak yorumlanıyor.
yorumunuz