İnsan önce bir bakmalıdır: ‘Kul mudur, yoksa azat ve özgür müdür? Eğer bende ve kul olduğunu anlarsa, Mevla ve efendisi vardır. Kendi başına değildir. Her ne iş yaparsa velev elini sebepsiz yere hareket ettirmişse bile ondan sual olunacaktır. Dolayısıyla tüm çabası Mevla ve efendisinin rızası için olmalıdır. İsterse başkaları o işinden asla razı olmasınlar. Yaratılma gayesinin asıl amacı, kul ve Mevla arasında muhabbet ve marifet olmadan gerçekleşmez. Birincisi günahlardan sakınmalı ve günahları detaylı bir şekilde öğrenmelidir. Vacip ve farzları terk etmek günahlardandır. Dolayısıyla vacip ve farzlar imkân ölçüsünde öğrenilmeli ve amel edilmelidir. Eğer denilirse ki: ‘Ben bir anda günahları terk edemem, mutlaka onunla karşılaşırım.’ Bunun cevabı şudur ki…
