Ehlibeyt Haber Ajansı ABNA-Fars körfezi işbirliği konseyi FKİK ülkeleri Dışişleri Bakanları Fransa'nın başkenti Paris'te ABD Dışişleri Bakanı John Kerry ile ortak bir oturum düzenledi. Oturumun Arap liderlerin gelecek hafta Obama ile Camp David'de düzenlemek istedikleri zirvenin ön hazırlığı olduğu belirtildi.
El Hayat gazetesi ise Arap kaynaklardan yayınladığı raporda, Amerika Başkanı Obama'nın İran ile muhtemel nükleer anlaşma konusunda Arap liderlere bir rapor sunmak istediğini ve sözde onlara İran'ın nükleer silah elde edemeyeceğine dair güvence vermek istediğini yazdı.
Gerçekte FKİK'te bazı üye ülkelerin İran ile 5+1 arasında muhtemel nükleer anlaşmanın İran'ı daha da güçlü bir devlet haline getirmekten kaygı duyduğu, çünkü İran'ın ilerlemesine asla tahammül edemedikleri anlaşılıyor. Bu ülkelere göre İran dış baskılara karşı daha iktidarlı bir şekilde durduğu ve meşru taleplerini gerçekleştirdiği ölçüde bu ülkeler kendilerini daha küçük ve daha da hor gibi görmeleri gerekiyor. Bu ülkeler kendilerince ve hayallerinde İran’ı inzivada bir devlet görüyordu ve şimdi muhtemel nükleer anlaşma ile birlikte çoktan bayatlamış "İran'ı kontrol altında tutma" politikasının bir kez daha boşa çıktığını görüyor.
Bu açıdan bakıldığında bu ülkelerin Camp David oturumundan beklentileri açıkça ortadadır. Fakat görünen o ki Obama FKİK ülkelerine İran'a dayatılan yaptırımların devam edeceği sözünü vererek onlara füze kalkan sistemi önerisini sunmak ve Washington yönetiminin müttefiklerini her türlü dış saldırıya karşı koruma sözünü tekrarlamak istiyor.
Amerika'nın Los Angeles Times gazetesinin tabiri ile belki Camp David zirvesinde güzel sözler sarf edilebilir ve yine FKİK üyelerinin Amerika ile güçlü bir ittifak istedikleri söylenebilir. Bu yüzden Camp David zirvesi Obama için Washington'un geleneksel müttefiklerine önem verdiğini söyleme bağlamında iyi bir fırsat oluşturacaktır. Fakat Obama hiç bir zaman bölgede El-kaide ve IŞİD gibi tekfirci terör örgütlerinin türemesi ve Irak ve Suriye'de bunca Müslüman’ın kanının akması ile sonuçlanan eski hatalarını asla örtbas edemeyeceği kesindir.
Gerçekte Arabistan gibi ülkelerin kaygısı İran'ın nükleer programı da değildir, çünkü artık herkes nükleer İran'ın bir tehdit olduğu iddiasının sıradan bir yafta olduğunu çok iyi biliyor. İran NPT anlaşmasına üye diğer ülkeler gibi meşru nükleer haklarını talep ediyor, nitekim bölgede Arabistan, Katar, BAE ve Kuveyt gibi ülkeler de böyle bir konuma kavuşmayı arzu ediyor, fakat ne var ki bu ülkelerin hiç biri İran'ın ulaştığı bilimsel ve teknolojik seviyeye ulaşamamıştır. Buna göre ve en iyimser yaklaşımla bu ülkelerin de İran gibi kalkınmayı hedeflediği söylenebilir. Peki ama sorun nedir?
Kuşkusuz FKİK ülkeleri İran İslam Cumhuriyeti hiç bir zaman bölgede tehdit oluşturma veya gerginlik yaratma peşinde olmadığını da çok iyi biliyor. Oysa aynı ülkeler son yıllarda bilinçli veya bilinçsiz bir şekilde bölgede kriz ve istikrarsızlık yaratmış ve her defasında da bir bahane uydurarak yabancıların bölgede askeri varlığına zemin oluşturmuştur. Bu ülkeler Irak'ta Saddam rejimi döneminde Saddam'a yeşil ışık yakmak ve her türlü askeri ve mali destek vermek sureti ile İran İslam cumhuriyetine 8 yıllık bir savaşı dayattı, fakat sonunda Saddam'ın saldırısına maruz kaldılar ve Saddam Kuveyt'i işgal etti. Şimdi de Arabistan rejimi büyük bir hesap hatası yaparak Yemen topraklarına saldırmaya başladı, oysa bu savaşı kazanamayacağı kesindir. Gerçekte FKİK ülkelerini tehdit eden en önemli mesele, bu ülkelerin gençlerinin IŞİD gibi tekfirci terör örgütlerine üye olması ve Irak, Suriye ve Yemen'de savaşlara katılmasıdır ve bu tehdit görece ittifaklar kurmak veya bildiri yayınlamak veya Batı'dan yığınla silah satın almakla bertaraf edilemeyeceği de kesindir.
Bu yüzden hali hazırda FKİK ülkelerini kaygılandıran esas konu, bu ülkelerin Amerika ve Batı ile eşgüdümlü hareket etmelerinin bu ülkeleri ve bölgeye etkilemesinin sonuçlarıdır. Bu ülkelerin liderleri aslında despot ve Batı'ya bağımlı rejimlerinin kaderinden kaygı duyuyor, çünkü bu rejimleri artık petrol dolarlarıyla koruyamadıklarını ve petrol satışından elde ettikleri milyarlarca doların yarattığı altın çağın sona erdiğini ve şimdi birçok konuda hesap vermeleri gerektiğini biliyorlar. Bu süreçte İran'ın nükleer meselesi ise sadece gerçeklerden kaçmak için ileri sürülen bir bahanedir.
