Yenildiğinde Allah’ın Adının Anılması
Hz. Peygamber efendimiz (s.a.a) şöyle buyurmuştur:
“Her kim Allah’ın adını anarak meyve yemeğe başlarsa, meyve ona zarar vermez.”[2]
***
Turfanda Meyve Gördüğünde Dua Etmek
İmam Ali (a.s) şöyle buyurmuştur:
“Allah Resulü turfanda[3] meyve gördüğü zaman, onu öper, gözleri ve ağzının üzerinde gezdirir ve şöyle söylerdi: ‘Allah’ım! Bu meyvenin başlangıcını bize afiyetle gösterdiğin gibi, sonunu da bize afiyet karar kıl.”[4]
***
Her Meyve Mevsiminin Başında Yenilmeli Ve Mevsim Sonunda Yenilmekten Kaçınmalı
Peygamber efendimiz (s.a.a) şöyle buyurmuştur:
“Yeni çıkan meyvelerden yiyiniz. Çünkü bu vakitteki meyve bedenin sağlıklı olmasına ve üzüntünün gitmesine neden olur. Aynı şekilde geri dönmeye başladığında onu terk edin. Çünkü bedene acı verir. (Peygamber efendimizin buradaki kastı taze meyvelerden istifade edilmesi, çürümeye ve kurumaya yüz tutmuş meyvelerden sakınılması gerektiğidir.)[5]
Yine şöyle rivayet edilmiştir: “Meyveleri mevsiminde yiyiniz. Ve en üstün meyveler nar ve turunçtur.”[6]
***
Meyvenin Kabuğunun Soyulmaması
İbn Kaddah’ın İmam Cafer Sadık’tan (a.s) naklettiğine göre İmam Cafer Sadık (a.s) meyvelerin kabuklarının soyularak yenilmesinden hoşlanmazmış.[7] (Elbette kabuğu soyulabilecek meyveler için geçerlidir. Örneğin bir karpuz kabuklu yenilmez)
Aynı Anda Birkaç Çeşit Meyve Yemekten Sakınmak
Hz. Peygamber Efendimiz (s.a.a) şöyle buyurmuştur:
“Her kesin, yalnızca bir çeşit meyve yemesi daha iyidir.”[8]
Peygamber Efendimiz (s.a.a) şöyle buyurmuştur:
“Meyveleri ayrı ayrı yiyiniz.”[9]
Peygamber efendimizden nakledildiğine göre efendimiz iki çeşit meyvenin aynı anda ağza konulmasını yasaklamış.[10]
ABNA.İR
--------------------------------------------------------------------------------[1] — El Kâfi, c. 6, s. 350, hadis: 4.
[2] — Müstedreku’l Vesail, c. 16, s. 461, hadis: 20547.
[3] — Mevsimin başında ilk yetişen (meyve, sebze), yeni, ilk kez ortaya çıkan şey.
[4] — Biharu’l Envar, c. 66, s. 119, hadis: 10.
[5] — Biharu’l Envar, c. 62, s. 296.
[6] — Ed-De’vat, s. 159, hadis: 436.
[7] — El Kafi, c. 6, s. 350, hadis: 3.
[8] — Biharu’l Envar, c. 66, s. 123, hadis: 15.
[9] — Camiu’l Ahadis Lilkummi, s. 108.
[10] — Deaimu’l İslam
