Kan yağıyor göklerden, yar vuruldu bu sabah
Vaveyla koptu yerden göğe yükseldi eyvah
Ay ikiye bölünmüş, Kufe’de bir kıyamet
Alem siyah bürünmüş, öksüz kaldı merhamet
Bir çığlık indi gökten, kılıç arşı bölünce
Aşk sarsıldı yürekten, kanlı yari görünce
Kıpkızıl bir kasırga boğdu bütün cihanı
Dünyaya dalga dalga yağdı göklerin kanı
Kan deryası çağlıyor gökler sanki yarılmış
Tüm kainat ağlıyor can candan koparılmış
O düştüğü şafakta asil vicdan karardı
Ona göz ağlamakta Onunla insaf vardı
Yetimler O Menzilde ellerinde süt tası
Her zaman ismi dilde mazlumların babası
Ağla ey kalbim senin sultanın şehid olmuş
En güzel bir gecenin ruhu Onunla dolmuş
Ey Kadir gecesinin bereket ve gözyaşı
Ey Rahmet elçisinin Yegane can yoldaşı
İnen Ruh ve Melekler sana tazim etmekte
Seni seven Mü'minler aşkınla inlemekte
Ağlasın hasret gözler O garip sevgiliye
Yansın yürekte sözler O çekip gitti diye
Onun öyle gidişi alemi viran etti
Kufeyi terk-edişi başlayan kıyametti...
Şair Hüseyin Yalçın
ABNA.İR
