22 Ağustos 2015 - 10:35
Niçin Ehlibeyt?

İnsan niçin Ehlibeyt’i (a.s) sevmelidir? Niçin onlara uymalıdır? Onların hakkaniyetinin kaynağı nedir?

Ehlibeyt (a.s) Haber Ajansı ABNA- Bizler aynı ırktan olmayan bir Peygamber’e (s.a.a) iman ettik. Onun emirlerine itaati bir vazife bildik. Ve onu kendi nefsimizden daha üstün kabul ettik. O yüce Peygamber’e (s.a.a) itaatimizin sebebi ise yüce Allah’ın (c.c) emridir ve bunda da hiç kimsenin şüphesi yoktur. Yani biz önce Allah’ı kabul ettik sonra da O’nun emriyle Peygamber’ini (s.a.a) kabul ettik. Hiç şüphesiz tek hüküm sahibi Allah’tır ve O’ndan sonra da O’nun emrettiği kimselerdir. Bu konuda Kura’n-ı Kerim’de şöyle okumaktayız:

“Ey iman edenler! Allah’a itaat edin; Peygamber’e ve sizden olan o yetki sahiplerine de itaat edin.” (Nisa, 56)

Bu ayet ışığında şunu anlamaktayız Allah’a nasıl mutlak anlamda itaat gerekiyorsa O’nun Peygamberi’ne (s.a.a) de aynı şekilde itaat etmek farzdır. Yani Peygamber (s.a.a) ne buyurmuşsa harfi harfiyen yerine getirmeliyiz. Hal böyleyken şimdi Peygamber’in (s.a.a) kimlere itaat etmemizi emrettiğini araştırmalıyız.

1- TATHİR AYETİ

Ey Ehlibeyt! Şüphesiz Allah, sadece sizden her türlü pisliği gidermek ve sizi tertemiz kılmak ister.” (Ahzab, 33)

Ehlisünnet kaynaklarında bu ayette geçen “Ehlibeyt”ten kastın; Hz.Ali (a.s), Hz. Fatıma (s.a), Hz. Hasan (a.s) ve Hz. Hüseyin (a.s) olduğu beyan edilmiştir. (Sahih-i Müslim, Beyrut çapı, 4:1883)

Hakeza el-Müstedrek alâ’s-Sahihayn kitabında Hakim bu ayette Ehlibeyt’ten kastın yukarıda zikredilen kimselerin olduğunu söylemiştir.

2-Ehlisünnetin büyük müfessirlerinden Fahri Razi şöyle der:

‘Dinde Ali’ye uyan kimse hidayete kavuşur’ bu konu hakkında da delilini şöyle açıklıyor: ‘Peygamber (s.a.a) şöyle buyurmuştur:

“Allah’ım! Ali nereye giderse gitsin hakkı onunla beraber kıl.”

(Tefsir-i Kebir, 1:168)

Peygamber Efendimizin (s.a.a) duası müstecap olacağından dolayısıyla hak her zaman Ali (a.s) ile birliktedir. Nitekim başka bir hadiste de Ehlisünnet kaynaklarında şöyle nakledilmiştir:

“Ali hak iledir ve hak Ali iledir”  (el-Müstedrek,7:235)

3-Ehlisünnet kaynaklarında geldiği üzere Peygamber (s.a.a) şöyle buyurmuştur:

“Ey Ali! Kim benden ayrılırsa Allah’tan ayrılmıştır ve kim senden ayrılırsa benden ayrılmıştır.” (el-Müstedrek, 3:134)

4-Gadir-i Hum hadisi hakkında Ehlisünnet kaynaklarında şöyle gelmiştir:

Peygamber (s.a.a) Hum denilen bir yerde Müslümanlara şöyle buyurdu:

“Ey millet! Yakında Allah’ın davetine icabet edeceğim. Sizin aranızda iki paha biçilmez emanet bırakıyorum; içinde hidayet ve nur olan Allah’ın kitabı Kur’an’ı, ona sımsıkı sarılın. İkincisi ise Ehlibeytimi.” Peygamber (s.a.a) üç defa “Sizlere Ehlibeytimi hatırlatıyorum” diye buyurdu.

(Sahih-i Müslim, 4:1873)

 

5-MENZİLET HADİSİ

Peygamber (s.a.a) Tebük savaşına giderken Hz. Ali’yi (a.s) kendi yerine bırakarak Medine’den ayrıldı. Ve şu hadisi buyurdu:

“Ey Ali! Senin bana olan menziletin, Harun’un Musa’ya olan menzileti gibidir ama Benden sonra nebi yoktur.”

(Sahih-i Müslim, 4:1870; Müstedrek, 2:367)

6-ON İKİ İMAM HADİSİ

Peygamber (s.a.a) şöyle buyurmuştur:

“On iki halife var olduğu sürece İslam aziz olacaktır.”

Ravi (Cabir) diyor ki: “Daha sonra bir şey buyurdu, fakat ben anlayamadım. Babam’dan Resulullah’ın (s.a.a) ne buyurduğunu sorduğumda dedi ki:

“Onların (halifelerin) hepsi de Kureyş’tendir.” buyurdu.

Başka bir rivayette Cabir ibn-i Semure’den şöyle dediği nakledilmiştir: “Babamla birlikte Resulullah’ın (s.a.a) huzuruna vardık; buyurdular ki:

“Bu din, on iki imam var oldukça aziz ve ayakta duracaktır.”

Daha sonra bir şey buyurdular, ama insanlar gürültü yaptıklarından dolayı duyamadım. Babamdan ne buyurduğunu sorduğumda dedi ki: “Hepsi Kureyşten’dir” buyurdular.

Yine aynı ravinin şöyle dediği nakledilmiştir.

Resulullah’tan  (s.a.a) şöyle buyurduğunu duydum:

“Kıyamet kopana dek veya hepsi Kureyş’ten olan on iki halife gelip geçinceye kadar İslam dini ayakta duracaktır.”

Peygamber (s.a.a) şöyle buyurdular:

“(Benden sonra) On iki emir (halife, imam) olacaktır.

Daha sonra bir şey buyurdular ki, ben duyamadım. Babam dedi ki: ”Hepsi Kureyş’tendir.”diye buyurdular.

Diğer hadislerde Peygamber’in (s.a.a) on iki imam hakkında şöyle buyurduğu nakledilmiştir:

“Benden sonra on iki halife olacaktır”

”Benden sonra on iki emir olacaktır.”

“Benden sonra imamlar on iki tanedir; hepsi de Kureyş’tendir.”

Ehlisünnetin şu kitaplarında on iki imam hadisi zikredilmiştir:

Sahih-i Müslim, Sahih-i Buhari, Sahih-i Tirmizi, Sünen-i Ebi Davud, Müsned-i Tayalisi, Müsned-i Ahmed, Kenzü’l-Ummal, Hilyet-ü Ebi Nuaym, Fethü’l-Bari, Müstedrekü’s-Sahihayn, Tarih-ul Hulefa, Suyuti, es-Savaiku’l-Muhrika.

Tarihte birçok âlim ON İKİ İMAMI bulabilmek için çeşitli listeler oluşturmuşlardır. Fakat bu listelerin hiç birisi Peygamber Efendimizin (s.a.a) buyruğunda geçen ölçülere uymamıştır. Elbette günümüzde de insanlar tarih kitaplarına bakarak on iki imamın kimler olduğunu araştırabilir ve yeni listeler çıkarabilirler. Ne var ki Peygamber Efendimizin (s.a.a) hadisinde zikredilen ölçüler esas alınarak hazırlanacak liste hiçbir zaman on iki Ehlibeyt (s.a.a) imamlarının listesi gibi gerçek ve doğru olamaz.

İşte bu yüzdendir ki biz EHLİBEYT’İ SEVİYORUZ VE ON İKİ İMAM’A (A.S) itaati ilahi bir emir olarak bilip

TAZİMLE BU EMRİN KARŞISINDA EĞİLİYORUZ.

ALLAH’IM! BİZLERİ SENDEN, PEYGAMBERİNDEN VE EHLİBEYTİNDEN AYIRMA…

Turgut Atam